Sommige mensen zeggen dat ijs tot een covalent kristal behoort. Waarom is deze stelling onjuist?

1.Verschillende structurele deeltjes incovalente kristallen(zoals diamant, siliciumdioxide, enz.):

Het hele kristal wordt gevormd door atomen die via covalente bindingen tot een "supermolecuul" zijn verbonden.

IJs: De basiseenheid die ijs vormt is een onafhankelijk $H_2O$-molecuul.de moleculen blijven onafhankelijk van elkaar.

2.Aard van de kracht (kernverschil)

Dit is het meest cruciale criterium voor het bepalen van het type kristal.

Covalente kristallenCovalente bindingen zijn extreem sterk en vereisen een enorme hoeveelheid energie om ze te breken.

IJs: Gehouden samen door intermoleculaire krachten (voornamelijk waterstofbindingen en van der Waalskrachten).zij zijn veel zwakker dan covalente bindingen (met een intensiteit van ongeveer 1/10 tot 1/20 van een covalente binding).

3.Verschillen in fysische eigenschappen

Als ijs een covalent kristal is, zullen zijn fysische eigenschappen volledig worden omgekeerd: Eigenschappen van ijs (moleculair kristal) analogie: Diamant/Siliciumdioxide (covalent kristal)

Samenvatting van de misverstanden:

Veel mensen maken fouten omdat ze zien dat watermoleculen covalente bindingen bevatten en het gewoon een "covalent kristal" noemen.

Onderstaande logica:

• Onderzoek het binnenste: $H_2O$ is een covalente verbinding (omdat het covalente bindingen bevat).
• Onderzoek het geheel: ijs is een moleculair kristal (omdat moleculen met waterstofbindingen op elkaar zijn gestapeld).

Dit is vergelijkbaar met een doos met Lego-stenen. De individuele stenen (moleculen) worden met lijm aan elkaar geplakt, maar de stenen worden eenvoudig met elkaar verbonden door middel van eenvoudige assemblage (waterstofbindingen).Om deze Lego stenen te ontmantelen, hoeven we de plastic blokken niet te smelten; we moeten ze alleen maar scheiden.